In de Cosmopolitan van November 2002,
blz. 132 en verder, staat een artikel over Op reis in je up.

"Natuurlijk heb ik moeilijke momenten gehad"
Jacqueline (33): "Ik had alles
wat me gelukkig had moeten maken: baan, vriend, huis. Maar het voelde
niet goed. Toen ging mijn relatie uit. Ik dacht: ik kan gaan zitten
janken, of doen wat ik altijd al wilde. Ik, perfectionistische yup,
zei mijn baan op en ging met een rugzakje naar India. Je komt aan
en er staan twintig man met riksja, iedereen wil iets van je, het
is vies en druk. Dan kun je Nederlandse maatstaven aanhouden, of
alles op zijn beloop laten. Voor dat laatste koos ik, zag er later
zelfs de humor van. Vanuit India ging ik naar Nepal, Cambodja, Vietnam,
China, Tibet, Laos en Thailand. De reis wees zich vanzelf, je wisselt
onderweg zoveel uit met andere alleenreizigers. Tibet was het indrukwekkendst.
Ongerepte natuur, mensen met markante koppen. Onderweg heb ik veel
nagedacht over wat er in mijn leven was gebeurd, over mezelf. Dat
was goed, in Nederland was ik daarvoor altijd te druk. Natuurlijk
heb ik moeilijke moment gehad. Ik sliep eens alleen in een slaapzaal
met een enorme man die rare voorstellen deed. Ik zei ronduit hoe
onbeschoft ik hem vond, en hij ging weg. Pas achteraf ben je dan
trots op jezelf. Een van de leukste dingen was slapen op de Chinese
muur. Officeel verboden, maar op bepaalde punten kon het. Ik kreeg
op een Thais eiland knokkelkoorts, en moest noodgedwongen terug
naar Nederland. Maar dit najaar ben ik weer weg. Australie, Nieuw-Zeeland,
misschien Midden- en Zuid-Amerika. Achteraf bekeken heeft alleenreizen
mijn scherpe kantjes eraf gesleten. Ik ben rustiger, niet gauw van
mijn stuk, minder perfectionistisch. Al mijn spullen zijn verkocht,
ik heb alleen de beroemde 50 verhuisdozen op zolder. Maar een grachtenpand
zat er toch al nooit in."
|