Waar onze voorvaderen vochten en vreeen, stichtten en stierven, huisden en handelden,

dat is Kochi. Een tweeledige stad met een landdeel (Ernakulum) en een eilanddeel, waarvan Fort Kochi het grootste is. Het is in dit gebied binnen en rondom Fort Kochi geweest, waar eeuwen geleden al specerijen en stoffen verhandeld werden. Het is werkelijk een heerlijk stadje om in te verblijven en ik heb er echt genoten. Het Hollandse paleis met zeer beroemde schilderingen op de muren, met hele verhalen over alle Hindu goden. Leuk, mooi, maar veel interessanter vond ik de landkaarten met titels als:'De Stadt Cochin'. De vorm van het fort is vergelijkbaar met die van Naardenvesting. Iedere punt droeg de naam van een provincie (Friesland, Groningen, Zeeland). In gedachten zie ik de schepen de haven binnenvaren, ruik ik de ranzige geur van weken, nee, maanden reizen en voel ik de warme zachte wind die de Hollanders welkom heet. Dit alles weliswaar na een bloedige strijd te hebben gevoerd met de Portugezen die in dit gebied ook wel brood zagen. Om de beurt de baas dan maar. In de kerk zijn de grafsten van Hollanders tegen de muren aangemetseld. Ook de tombe van Vasco di Gama is in deze kerk te bewonderen. Waarschijnlijk heb ik erop staan dansen, want ik heb wel een foto van de tombe gezien, maar voor de rest is mijn aandacht vooral uitgegaan naar de stenen van de coopmannen van toen. Ook de Nederlandse begraafplaats is een bezoekje waard. Weliswaar bijna compleet begroeid, is het nog net mogelijk om een paar inscripties te ontcijferen; Coopman en sekretaris van de polietsie. Heerlijk toch, net of je weer een beetje thuis bent.

Dat het een handelsgebied is, blijkt ook wel uit het feit dat er een Joodse synagoge en gemeenschap is. Toch een aardig groepje handelaren bijelkaar nietwaar? Na ruim een dag van dit feest der herkenning te hebben genoten heb ik mijn biezen weer gepakt. Voor niets gaat de zon op en de volgende bestemming roept om aandacht: Alleppey.