De geldwolven van Gwalior

Na een geslaagd bezoek aan Agra, besloot in vol goede moed om naar Gwalior te vertrekken. Al mijn reisboeken waren er lovend over en aangezien Gwalior toch op de route naar Orchha ligt, kon er niets mis gaan. Dat zaken anders lopen dan gepland, ben ik onderhand al gewend, maar vandaag was het toch weer anders. Het begon alweer in de trein. Ik kon alleen een kaartje kopen voor de II e klas en dat is echt het allergoedkoopste en dus allerdrukste dat er bestaat. Daar wil je dus echt niet in zitten. Dus is er voor alles een oplossing; vooral als je toerist bent. Je stapt gewoon in de sleeper class (waar je een reservering voor nodig hebt) en vraagt aan de conducteur of hij nog een plaatsje voor je overheeft en je betaalt het verschil bij. Klinkt in theorie weer geweldig; in de praktijk is het een mooi staaltje corruptie. Wat gebeurt er namelijk? Je gaat ergens in de trein zitten en legt, als je kaartje gecontroloeerd wordt, het verhaal aan de conducteur uit. Deze beloofd te gaan zoeken. Helaas leek er even een kink in de kabel te komen omdat de controleur van de conducteur onraad rook. Het probleem loste zich vanzelf op door mij een andere plaats te geven. (heel logisch ja) Toen we het station van Gwalior binnenreden, werd ik daarop attent gemaakt, en moest ik 50 roepies betalen die sneller dan het licht in zijn binnenzak verdwenen. Have a nice day en weg was ie. Simpel he, dat reizen in India.
Vol goede moed liep ik het station uit op weg naar het hotel dat ik uitgezocht had. Het was al rond 11 uur en het begon alweer behoorlijk heet te worden. Het hotel lag ook nog eens verder weg dan ingeschat, dus dat was weer even doorbijten. Eindelijk was ik er. En toen werd ik me daar toch onbeschoft geholpen. Als of ik een of ander minderwaardig insekt was. Toch maar even kamers bekeken. Veel te hoge prijs voor de kamers, dus ik begon de onderhandeling. Niet mogelijk, fixed prices. Of ik een andere kamer kon zien. Nou met moeite. Afijn, deze leek wel wat dus oke. Wat bleek toen in alles ingevuld had? Deze kamer was twee keer zo duur! Ik werd gek van woede; klom bijna over de balie en scheurde het papier door. Nu werd de jongen achter de balie boos. Logisch, want administratie is heilig in India en alles moet je aan de government kunnen laten zien. Ik wist dat, dus vandaar. Vervolgens streepte hj het formulier door, maar het was mij nog niet genoeg. Ik griste de pen uit zijn handen en kraste mijn handtekening zo hard door dat de drie onderliggende blaadjes ook compleet in de vernieling lagen. Rugzak gepakt en de deur uitgelopen. Zo, ik was het even helemaal zat hier in India!!!

Het volgende hotel lag naast het station en daar ben ik dus het hele stuk weer naar teruggelopen (argggg). Ook hier weer fixed prices en ik moest dus voor een tweepersoonskamer betalen omdat er geen eenpersoonskamers meer waren (rustig blijven.). Op dat moment besloten dat ik precies 1 dag in Gwalior zou blijven en geen minuut langer! 's Middags in hoog tempo museum en fort bekeken. Was wel aardig maar niet wat ik er van verwacht had. Voor de rest betaalde ik voor alles de hoofdprijs en alles onder het mom van: Gwalior is een grote stad. En als deze grote stad nu iets te bieden had; nee dus. De volgende dag ben ik bijtijds opgestaan om de trein naar Jhansi te nemen. Wat denk je? Stap ik in de stoptrein! Weet je wat dat hier betekent? Vier uur in een bloedhete trein, waar de expresstrein 1,5 uur over doet! En stoptrein betekent hier dus ook: een uur stilstaan in de middle of nowhere om alle express en goederentreinen te laten passeren. Probeer dan nog maar eens in een behoorlijk volle trein relaxed te blijven. En weet je wat het vervelende is? Je kunt er teneerste niets aan veranderen en ten tweede kun je maar een iemand de schuld geven. en dat ben je zelf!