Soms zit het mee...

en kom je weer in een stad waar je eerder geweest bent; het hotel, de restaurantjes, de winkels en de weg kent. En als dan ook nog een van die winkels de Carrefour is (Franse mega supermarktketen) waar je pindakaas, gel en dat soort dingen kunt kopen, dan is dat heerlijk! En als je dan 's avonds in een gezellig cafe ook nog je boeken kunt omwisselen voor verse, dan is het leven weer goed!

En soms zit het tegen...

als je je rugzak opendoet en je fijne ultra veel waterabsorberende en snel drogende handdoek gejat is (en je prompt een idee hebt wie van je slaapzaalgenoten in Lhasa die nu waarschijnlijk in zijn rugzak heeft zitten.)

Als je kamergenoot in de piepkleine twee persoonsdorm een Engelsman van Nigeriaanse afkomst is met minimaal schoenmaat 48, waarmee je in het cafe gezellig hebt zitten kletsen en die zich op de kamer ontpopt als iemand die jou wel heel erg aantrekkelijk vindt (hoe kan dat nou? Ik doe er alles aan om er niet uit te zien!) en meer van dat soort intimiderende opmerkingen maakt. Oke, ik ben sterk, maar dat is verbaal. Inderdaad, ik was niet blij. Zeg maar gerust bang. Niemand die je ziet, niemand die je hoort. Ik was mijn rugzak aan het inpakken en net toen ik besloot een eigen kamer te gaan regelen, begreep ie dat ie behoorlijk fout was geweest en ging er vandoor. Ik bleef tegen mij zelf zeggen dat er ook echt wel mannen zijn die je niet als een stuk vlees zien. Desalniettemin lag ik tot twee uur 's nachts stijf van de adrenaline in mijn bed. Reizen is af en toe afzien en soms doorbijten.