Mackay in het meervoud

Na een nachtje in de rijdende fridge (airco gekoelde nachtbus) van Hervey Bay op weg naar Arlie Beach, was er een ontbijtstop van drie kwartier in het stadje Mackay (74.000 inwoners). Cappuchino met muffin leek mij wel een goed begin van deze dag. Lekkere dingen in mijn buurt zijn nooit een lang leven beschoren, zodat ik genoeg tijd overhield om door een paar straten te struinen. Niet te geloven, niet alleen de plaats heet Mackay; alle inwoners ook. En de gehele middenstand eveneens. Van internet en construction tot real estate, koeriersdiensten, kinderopvang tot tweedehandsautozaken. Ik weet niet of ze allemaal familie van elkaar zijn; in dat geval zouden het er wel eens meer kunnen zijn dan het hele Bouter-gebeuren in de Alblasserwaard.

Een half uurtje is niet veel en ik liep weer terug naar de bus. Ik kwam nog een schattig kerkje tegen (St. Paul Uniting Church). Twee dames stonden voor de ingang het dorpsnieuws uit te wisselen. Herkenbaar tafereel. Je weet wel hoe dat gaat.

"Heb je het al gehoord?"
- "Nee, wat, vertel eens?"
"Nou van die jongen van Mackay"
- "Welke?"

En dan begint het gesprek pas echt. Leg jij maar eens uit wie je op dat moment bedoelt. Dat is bij ons in de familie met één oom en tante en twee neven (met op zich ook al weer een hele fam.) toch een stuk eenvoudiger geregeld.