Never never

Voor wie hedentendage nog denkt dat de aarde plat is, heb ik het absolute bewijs: de Outback van Australië. Seeing is believing. Rood, droog en heet krijg je op de koop toe. Alleen om dit laatste geloof ik prompt dat de aarde rond is. En dan rijden wij nog in een aircobus over begaanbare wegen. Stel je echter voor dat je hier eind negentiende begin twintigste eeuw door deze eindeloze, droge vlakte voortploeterde op zoek naar goud. Dat was pas afzien! En dan te bedenken dat het zeventig miljoen jaar geleden de bodem van een oceaan was. Wat moeten die mensen hier toch? In geval van Coober Pedy (verbastering van de benaming van de Aboriginals: Witte mensen in gaten in de grond), zo'n achthonderd kilometer ten noorden van Adelaide, kun je je er nog iets bij voorstellen, dat is te zeggen. 's Zomers is het meer dan 50 graden en 's winters vriest het er 's nachts. Het regent er niet of nauwelijks en water is het op een na duurste juweel dat er te koop is. Alles draait hier namelijk om de Opaal. Dit is de veelkleurige edelsteen die hier gedolven wordt. Voor wat meer symboliek: Opaal was in de oudheid en in de middeleeuwen een betrouwbaar gelukssymbool. Voor de Romeinen was het een teken van waardigheid en macht. In het Oosten gold de opaal als een heilige steen en als 'steen der wijzen'. In Babel was opaal de steen van de Steenbok. In astrologische termen is Opaal de steen van de Weegschaal. En meer feitelijk: Miljoenen jaren geleden ontstaan op de bodem van de oceaan alhier. En het is het goud van de outback.

Met nog geen 2500 inwoners, die meer dan vijfenveertig nationaliteiten vertegenwoordigen, leeft het dorp meer onder dan boven het aardoppervlak. Onder de grond wonen heeft namelijk het grote voordeel van het kunnen leven in een constante temperatuur van ongeveer vijfentwintig graden, zomer en winter. Dit alles zonder airco maar dankzij natuurlijke ventilatie via hele simpele luchtpijpen. De wind, die er praktisch altijd waait, blaast in de pijpen en wordt door de grond afgekoeld. Tezamen met de wet van koude lucht is zwaarder dan warme lucht, houdt men hier op deze manier het hoofd koel.

Dat moesten wij ook proberen! Het hostel waarin wij sliepen was deels ondergronds (uitgegraven in een heuvel, muur met deur en ramen erin geschoven en klaar) Het was er heerlijk donker en stil en ik heb er perfect geslapen, Dit integendeel tot de meeste anderen. Te donker, te stil, te claustrofobisch en eens maar nooit weer, was hun oordeel. Ze waren niet de enigen. Het heet hier Coober Pedy en het ligt in Het Land van Never never.

Ik ben niet de enige die hier niet perse hoeft te wonen.