Trompe d'oeil
Beteuterd bekijk ik mezelf. Ik heb soort wel geleden de afgelopen weken.
Het resultaat? Ingescheurde nagels, gebarsten nagelriemen, uitgedroogde
huid, verweerde wangen, nog meer tekening rondom mijn ogen en lippen die
schreeuwen om verzorging. In Adelaide maakt dat niet uit. In deze
klassieke stad draagt men wel vaker de betekenis der dingen meer im- dan
expliciet. Kenmerken? Relatief rustige stad, relatief oude bevolking,
relatief (heel) veel kerken en relatief (heel) veel geld.
Ik heb er relatief (heel) weinig gedaan. De shopping mall met grote
gretigheid verkend (niet dat die zo bijzonder is, maar alles is relatief,
niet waar? Zeker na de outback) en de musea bekeken. Als semi-kritische
kunstaanschouwer kan ik het niet laten om op te merken dat de kunst uit de
beginperiode van Westers Australië (18e en 19e eeuw) in mijn ogen toch wel
iets te wensen overlaat. Maar dat kan ook aan mij liggen; ik houd nu
eenmaal meer van Mondriaan, Dali en Escher. Of ligt de ware schoonheid in
het verhaal dat verteld wordt in plaats van in de gebruikte technieken,
materialen en kleuren?
En geldt dat ook voor de kerken? Denk niet dat ze allemaal hun
oorspronkelijke doel nog dienen. "Grote uitverkoop", staat er op de
reclameborden, die zonder blikken of blozen tegen de gevels van deze
godshuizen geplakt zijn. Je kunt er momenteel binnen van alles voor huis
en tuin kopen. Anderen zijn simpelweg gesloten en de door zon en regen
aangetaste houten bordjes naast de kerkdeur laten nog net doorschemeren
hoe laat, in het verleden op zondag de dienst of mis begon.
De banken zijn de nieuwe kerken; AbnAmro Morgan en ING zijn schouder aan
schouder gevestigd in kapitale panden naast ANZ en SA bank. Het zijn de
stille getuigen van het oude geld dat hier aanwezig is. Op een welhaast
Hollandse manier; je moet het zoeken en willen zien, want ermee pronken,
dat doe je niet. Goedgekapte oude dametjes in dure kleding schuifelen in
een week voorjaarszonnetje door de brede lanen. Als je ze passeert, zie je
schijnbaar onopvallend gedragen waardevolle sieraden en ruik je dure
parfums. Je vraagt je af wat ze in hun stijlvolle handtasjes herbergen.
Zijn ze op weg naar de bank, dure delicatessenwinkeltjes waar zalm, petit
fours en handgemaakte bonbons al op ze liggen te wachten? Of net als ik op
weg naar de Central Market om een authentiek Hollandse honeycake
(ontbijtkoek), kaas of drop te kopen? Wellicht bestellen ze de
chocoladeletters voor hun kleinkinderen die nauwelijks weten wie of wat
Sinterklaas is, maar om Oma een plezier te doen, er hun tanden bijna op
breken. Wie zal het zeggen? Laat Oma maar schuifelen.
'Saaie stad; niets te doen", is het veel gehoorde commentaar van reizigers
als ze het over Adelaide hebben. Ik kan het mij goed voorstellen. Adelaide
is net iets anders dan je in eerste instantie ziet. Je moet goed kijken en
het willen zien.
|
)
)
)
)
)
)
)
