| Aankomst | Donderdag, 11 Oktober 2001 |
| Vertrek | Vrijdag, 12 Oktober 2001 |
| Laatste update | Zaterdag, 13 Oktober 2001 |
En de tempelbouwer; hij hakte voort...
Aurangabad is een tot stad uitgegroeid dorp dat nog niet kan beslissen of het
nu dorp wil blijven of stad wil zijn. De wegen zijn onbehoorlijk slecht (ik
heb nu meteen een beeld bij het "wegdek" van de busreis van Jaisalmer
naar Ajmer (zie: busje komt zo)), het verkeer net zo'n ongeorganiseerde choas
als overal, maar ook hier behoorlijk wat luxere winkels, rijkere Indiers en
wat meer prive-auto's. Je gaat echter niet voor Aurangabad naar Aurangabad,
maar voor de wereldberoemde grotten van Ellora en Ajanta. So was I.
Ellora caves
Nadat ik om 4.30 uur uit de trein was gestapt en tot 7.30 lekker op het station
bijgeslapen had, ben ik mijn zaakjes gaan regelen (hotelletje, treintickets,
ontbijt) en toen met de bus naar Ellora caves. Het meest bijzonder is de Kailasa
grot (nummer 16). Enorm groot en uit een stuk uit 1 rotsgehakt (van boven naar
beneden) Heel indrukwekkend. Je kunt je werkelijk niet voorstellen dat hier
mensen met een hamertje en een beiteltje al dit werk hebben verricht.
Wellicht verklaart dit wel waarom Indiers zo gek zijn op alles wat met hamers
en slaan te maken heeft. Is je auto kapot? Pak een hamer en sla er op los! Welk
muziekinstrument zie je overal? Trommel. Wat doen ze met honden, apen en alle
andere niet-heilige loslopende beesten? Slaan met een stok. De metaalindustrie
is hier nog steeds bloeiende, volgens mij gewoonweg door het slaan. Afijn, tot
zover dit intermezzo.
Daarnaast hadden de grotten ook veel schilderingen, maar die zijn zo'n beetje
allemaal vergaan. Heel zonde. Volgens mij is de betekenis van cultureel erfgoed
nu ook wel hier in India doorgedrongen. Met man en macht wordt er gerestaureerd
(ik hou mijn hart vast als ik alweer iemand in een grot hoor timmeren en op
borden zie staan: watch out; chemical conservation process) en het geld komt
denk ik van het World Heritage Fund en van de toeristen. De Indiers betalen
10 roepies (50 cent) per persoon, mensen zoals ik: 250 roepies. Verschil moet
er zijn nietwaar? En dan blijkt ook nog dat de regering besloten heeft de prijzen
per 1 oktober jl te halveren, want de entree voor de Tah Mahal (Agra) was 20
USD en nu 'slechts'10. Het zal mij benieuwen.

Ajanta caves
Waar de Ellora caves nog op lokale-bus-afstand van Aurangebad aflagen (30 km),
leek mij dit ondoenlijk voor Ajanta (120 km). Dus naar plaatselijke tourist
office gegaan en mij een luxe tour uitgezocht. Met een super-de-luxe jeep (ik
mocht voorin; terwijl ik mij toch gedoucht had) en nog 5 andere touristen uit
eigen land heerlijk over de highway (World Heritage Fund sponsoring?) naar Ajanta
gecrosst. Dat is ook wel weer eens genieten. Alle verkopers van ons afgeslagen
hebbend, zijn we met gids en al de grotten gaan verkennen. Het is echt ontzettend
mooi! Persoonlijk vind ik deze grotten mooier dan die van Ellora, maar dat komt
waarschijnlijk omdat deze beter bewaard zijn gebleven (Ajanta caves zijn pas
in 1817 ontdekt, terwijl de Ellora caves altijd al bekend waren). Ook deze tempels
zijn uit de rotsen gehakt. De schilderijen op de muren zijn heel kunstig en
ook hier blijkt weer dat een eeuw of 2 voor chr. en een eeuw of 5 na chr. er
een hoge beschaving was. Ook zie je figuren als de meander weer terug komen
en zijn er beelden die als twee druppels water op Japanse sumoworstelaars lijken.
De wereld was toen al heel klein.
Na in twee dagen deze enorme cultuurkluiven te hebben verorberd, is het hoogste
tijd voor .....STRAND!!!!
Foto's
|