Het nadeel van reizen is soms het reizen

Na alle Malle Babbe's en Jan Klaassens de trompetter van Khajuraho met hun gemeenschapsgevoel was het weer tijd om eens verder te trekken. Op naar het volgende reisdoel: Varanasi. Een busreis van 6 uur in een bus die eigenlijk eerder in de categorie wrak thuishoorde over een weg die wat mij betreft beter buckelpiste kon heten, was ik dan toch aan het einde van de dag in Satna gearriveerd. Eerst weer even alle riksja-vrienden van je af slaan [dat gaat overigens steeds beter! Subtiliteit komt niet in hun vocabulaire voor en iedereen die mij langer dan vandaag kent, weet dat ik ongekend lomp kan zijn, dus dat is genieten hier] en dan op zoek naar een hotelletje. Ik heb overnacht in een typisch Indiasch hotelletje boven een koffiehuis (waar natuurlijk alleen mannen chai zaten te lurken, want moeders de vrouw is thuis aan de poets!) De volgende dag weer bijtijds op om de trein van half negen te halen. Redelijk afgeschrikt door alle verhalen over diefstal van rugzakken in de nachttrein op dit traject, had ik mij zelf getrakteerd op een plaats in een aircondioned coupe met per compartiment slechts 6 in plaats van 8 mensen. Jaja, laatste treinreis in India dus alle remmen los en dat voor het schrikbarend hoge bedrag van wel 35 gulden.

Alles verliep volgens plan en ik was aan het einde van de dag in Varanasi. Oke, diep ademhalen en klaar voor onderwater: een riksja zoeken die je gaat brengen waar jij wil. Dat ging ongeveer als volgt. Hoeveel voor een riksja naar Dasawameth Gath (de grootste badplaats aan de Ganges. Vanaf hier is het gemakkelijk om naar de hotelletjes en guesthouses te lopen)? Het was 30 roepies. In simpel Engels en extreem duidelijk had ik uitgelegd dat ik er direct heen wilde. Helaas, er sprongen toch weer twee van zijn vriendjes in deze riksja erbij en dan weet je het wel. Inderdaad, halverwege werd de riksja stil gezet en de vraag of ik al een hotel had.

Ik plofte. Ik zei: ik hoef geen hotel en je rijdt linea reta naar de Dasawameth Gath, geen gezeik en je weet precies wat ik bedoel. Aarzeling, nog een poging: Yogi lodge? Shanti Guesthouse? NEE! Ik zeg het nog 1 keer: je rijdt NU DIRECT naar de gath en anders betaal ik helemaal niets! Voor 40 roepies zou hij mij er brengen. De twee vriendjes waren van schrik al uit de riksja gesprongen, want die hadden al lang en breed begrepen dat er geen business te halen viel (smart asses!) Oke, gaan dan.

Je raadt nooit wat er toen gebeurde. Op een gegeven moment stopt hij weer en zegt dat hij niet verder mag van de politie. Ja, mooie grap zeg ik, maar daar trappen we dus niet in! Ik bleef volhouden dat dit geen gath was (want ik zag nog niets wat ook maar in de verste verte op de Ganges leek) en bleef gewoon zitten. Nu was het zijn beurt om te ploffen en ik kan je vertellen: geweldig! Ik betaalde hem niet en bleef zitten. Wanhopig bleef hij volhouden dat hij echt niet verder mocht en dat ik het aan iedereen kon vragen. Ja leuk, zei ik, maar dat zijn allemaal vriendjes van je, dus die vlieger gaat niet op!

Uiteindelijk bleek na 5 minuten dat hij gelijk had en dat de straat afgesloten was vanwege het Devali festival (soort kerst en oud&nieuw voor de Hindoes). Ik heb nog even getwijfeld wat ik hem zou betalen, maar hem toen toch maar de 40 betaald. Dat was dat. Nu alleen mog het hotel regelen. Eerst vroeg ik aan een stel om info. Het bleken Nederlanders te zijn. Nee zij hadden een hotel aan de andere kant van de stad; de hotelletjes hier waren allemaal zo vies en armoedig.... (Dit deed mijn reisgenoot Andrew dus de volgende dag toen ik hem dit verhaal vertelde, de volgende uitspraak ontlokken: 'Net zulke types als jij dus een paar jaar geleden op vakantie!' Ja, bedankt!)

Uiteindelijk was ook dit deel van de reis weer gelukt en had ik een kamer met uitzicht op de Ganges. Tot slot nog een goeie rijsthap en het geluk was weer compleet. Als je er eenmaal bent, valt het allemaal wel mee...

Eerst verschrikkelijk, dan verrukkelijk!!!

Zo zou ik Varanasi willen omschrijven. Het is er vreselijk druk, vreselijk vies, maar ook machtig mooi en mega magistraal. De eerste dag viel ik met mijn neus in de boter; het was Dewali festival. Dit is een heilig feest van de god Laksmi die welvaart en geluk brengt. Tegelijkertijd begint er een nieuw jaar. Het was een drukte van belang en heel de stad was in beweging. Een en al kleur, geur, geschreeuw, getoeter, loslopende koeien, honden, geiten, riksja's, auto', voetgangers, groente- tuin en keukenafval en natuurlijk bergen shit van alles wat maar over een spijsverteringsorgaan beschikt. Iedereen koopt verder nieuwe kleding, kadootjes en snoepgoed (vandaar dus mijn vergelijking met Kerst en Oud & Nieuw) en als shop-aholic zag ik het gehele schouwspel dus met een brede grijns op mijn gezicht aan.

De oude stad is het indrukwekkendste gedeelte van Varanasi. In dit gedeelte liggen de ghats. Dit zijn brede trappen die aflopen naar het water. Op deze trappen wast en baddert iedereen dat het een lieve lust is. Een grote sociale happening. Er zijn echter ook een twee 'burning ghats'. Inderdaad ja, daar worden de zojuist overleden Hindoes dus op grote houtstapels verbrand. Varanasi is namelijk een van de heiligste steden van India voor de Hindoes. Het opperste summum van heiligheid is sterven in Varanasi en verbrand worden op een van deze ghats. Het kost een lieve duit, vandaar dat alleen de allerijksten een dergelijke begrafenis kunnen betalen. Het is echt heel onwezenlijk, maar wel heel indrukwekkend, om dit te zien. En even schrikken als je door de straat loopt en er ineens vier mensen een draagbaar met een lijk erop over je hoofd tillen omdat je in de weg staat.

De steegjes en straatjes waarin je net je tegemoetkomende buurman kunt passeren zijn eveneens een genot voor al je zintuigen. Honderden kleine winkeltjes met weer anderhande troepjes en koopwaar. Als je electriciteit nodig hebt, hang je jouw draad gewoon aan de kabel die toch al door de straat loopt en tapt lekker af. Toiletten zijn in gen velden of wegen te bekennen, dat valt toch niet op in deze buurt. Of je dollars wil wisselen. Nee? Drugs kopen dan? Hash? Marihuana? Zeg het maar! (Als ik daarvoor zoveel duizend kilometer ga reizen!!! Je zou er chauvinistisch van worden.) En dan nog verbaasd kijken als je nee zegt.

Als toppunt van toerisme ben ik 's morgens om 5 uur opgestaan (dat doe je echt niet voor je lol!) om een boottocht over de Ganges te maken. Je raadt het al, de bootsman had zich verslapen, dus om 6 uur werd die door een paar sadu's (mensen die zonder bezittingen, grotendeels op straat en op basis van giften, leven) uit zijn bed getrommeld. Gelukkig nog net op tijd om op de mooiste tijd van de dag de stad te zien ontwaken. Kun je het je voorstellen? Al die mensen die een van de vieste rivieren van deze wereldbol gaan baden, wassen, plassen; er lijken en koeien in gooien (alleen getrouwde mensen mogen namelijk verbrand worden, de rest wordt met steen om de nek in rivier gegooid. En koeien zijn heilige dieren, dus die krijgen ook een steentje.) en het dan nog gek vinden dat er zoveel mensen sterven aan ziektes die grotendeels door veronreinigd water veroorzaakt worden. Heilig is heilig en daar kunnen alle bacterien van de hele wereld niets aan veranderen. Het was absoluut de moeite waard; een Breugeliaans schilderij uit India.

Foto's