De wereldreis van Jackie Turbo
Delhi, India

AankomstMaandag, 17 September 2001
VertrekDonderdag, 20 September 2001
Laatste updateZaterdag, 3 November 2001

En daar sta je dan...(met je goeie gedrag)

Eerst maar eens mijn zakmes opgehaald. Toen andere schoenen (teva's) aan, want anders spuiten ze er meteen shit op en zeggen: Shoeshine? Toen heel goed over mijn plan de campagne nagedacht: Hoe kom ik in de stad zonder afgezet te worden en zonder langs alle hotels en tourist bureaus van broers, zwagers en aanverwante vage familieleden van nog vagere taxichauffeurs gereden te worden?

Hardnekkig zelfverzekerd zijn, bleek het antwoord. Ik was op zoek naar de pre-paid taxistand, maar kon die niet vinden. Niemand wist het en iedereen wist iets beters en goedkopers. Dus blufte ik dat ik hier al vier keer was geweest, een afspraak had bij die taxistand, hier voor zaken en vakantie was, mijn man al in de stad was en dat er toch niets simpelers was dan dit.
Niets mocht baten, maar ik gaf niet op! Uiteindelijk schoot een oudere man, militair gekleed, waarschijnlijk van de lokale bewaking, mij te hulp en bracht mij, de andere 'aasgieren' wegwuivend, naar de plaats waar ik wilde zijn.

Ik was denk ik een klein uur verder, maar kwam op de juiste plaats terecht. Alhoewel ook deze taxichauffeur beweerde niet te weten waar het hotel was, waarop ik doodnuchter reageerde dat het toch wel op zijn minst 'funny' te noemen was dat ik uit Holland wel wist waar het hotel was en hij uit Delhi niet. Na nog wat pogingen (hoe lang blijf je hier (zie ik nog wel), hoe vaak ben je hier al geweest (vier keer en ik weet waar ik moet zijn) en waar ga je nog meer heen (weet ik niet; nee ik heb geen touristenbureau nodig)) gaf hij op. En ik was bij mijn hotel. Lekkere middenklasser om langzaaam te wennen. Zo, het was half tien, I did it!!!(applaus voor je zelf...)

You never get a second chance for a first impression

Ja, behoorlijk druk op straat ja. Nog nooit zoveel soorten vervoer doorelkaar zien rijden. Oversteken is een sport op zich. In het begin gaat het nog wel eens mis; denk je dat de weg leeg is, komen ze van de andere kant. Stomme Britten; ze rijden links! Is niet handig op een kruispunt.Ja, behoorlijk vies, klopt ook. Maar het stinkt echt niet de hele tijd naar pis en er zijn wel openbare urinoirs. Best lachen als je zo'n Indier in zakenpak in zo'n ding ziet staan, met in zijn rechterhand zijn koffertje en in zijn linkerhand... (je snapt het wel)

Jama Mashid Moskee in Oud DelhiVerder moet je per minuut 3 keer uitleggen dat je echt niets (geen reis, geen taxi, geen akdoeken, geen schaakspel (wie heeft die mensen dat in hemelsnaam geleerd???), geen boeken, geen eten, geen drinken, geen schoenen, geen slaapkamerinrichting, geen smeedijzeren hek, etc.etc.) nodig hebt. Best vermoeiend, maar je als je blijft lachen is er niets aan de hand. Als je vraagt of je een vraagteken op je voorhoofd hebt staan, weten ze meestal al genoeg. En ze komen ook allemaal op je af. (Gek he, als ze in Rotterdam op een overvol perron altijd al uitgerekend MIJ de weg moesten vragen; kun je nagaan hoe het hier is!)

Maandag vooral in New Delhi rondgestapt; gisteren en vandaag vooral in Old Delhi. Geweldig! This is the place to be. Foto's nemen is zo moelijk omdat iedere seconde een ander kleurrijk prachtplaatje oplevert en je ze allemaal wil hebben. Ik vergeet dan ook te vaak in te zoomen, maar hopelijk geven deze foto's een goede indruk. (Al wel een paar digitale foto's gemaakt, maar nog geen mogelijkheid gevonden om ze te kunnen mailen. Wellicht tzt)

Een foto zegt meer dan duizend woorden

Mocht een van jullie echt een gebrek aan aandacht hebben (zelfs nog erger dan ik; als dat bestaat) neem dan een enkeltje naar Delhi en bezoek het fort. Dit wordt druk bezocht en vandaag ook door mij. Blijkbaar kom ik niet alleen van een ander werelddeel maar ook van een andere planeet. Ik word permanent aangestaard, aangeraakt en iedereen vindt alles mooi (zelfs kort rood haar). Mijn jaarclubbij wordt door iedereen aangeraakt en ik ben als de dood dat ik die nog eens kwijt raak. Niet alleen kinderen, ook alle ouderen vinden het enorm mooi. En natuurlijk mijn BugsBunny cap. 'Nice cap' zeggen ze dan. Alles goed en wel, totdat ik aan het einde van het bezoek aan het fort even op een muurtje ging zitten. Dat had ik dus niet moeten doen. Ik denk dat er in tien minuten meer foto's van mij genomen zijn dan in het afgelopen jaar. En steeds met hele families waarvan ofwel het jongetje of wel de vader in zijn beste Engels vroeg of ze met mij op de foto mochten. Je weet niet wat je meemaakt.

Tot slot

Ik zit nu in een low ludget hotelletje midden in de drukte. Heel gezellig. Qua andere reizigers vind ik het nog een beetje tegenvallen. Veel van die zweefteven en baardapen die hier hun ziel en zaligheid lopen te verruimen, al dan niet geholpen door alle 'afrodesia' die er in alle soorten, maten en verpakkingen te koop is. Ook zit hier de beste sexdokter van de stad in de straat, voor al uw problemen. Dus wellicht volgende keer toch maar weer in een betere buurt..(grapje).

[Oh ja, deze wil ik jullie niet onthouden (is wel heel flauw): een lichtreclame voor bh's. er staat op: 'Beha's in alle maten' en daar onder 'A', 'B' en 'C' en deze letters gaan dan om de beurt branden; ziet niet uit!]

Morgen ga ik met de trein naar Jaipur, ongeveer 300km ten zuid-oosten van Delhi. Kaartje helemaal zelf geregeld! Best knap als al weer dertig man je verteld heeft waar echt het allerbeste tourist office van de stad zit... Ik kan nog uren doorvertellen over deze schitterende stad, maar ik zal het jullie besparen. Ik zei het al, het heeft wel iets weg van Mexico City, maar
tegelijkertijd ook weer heel anders. De kop is eraf, het is mij meegevallen, op naar de volgende stad.

Foto's

India, Delhi: indiaasgezin.jpg India, Delhi: foto0001.jpg India, Delhi: foto0002.jpg India, Delhi: foto0003.jpg India, Delhi: foto0004.jpg
India, Delhi: foto0005.jpg India, Delhi: moskeeouddelhi.jpg India, Delhi: rugzak.jpg