De wereldreis van Jackie Turbo
Sydney, Australie

AankomstVrijdag, 20 September 2002
VertrekDinsdag, 24 September 2002
Laatste updateWoensdag, 23 Oktober 2002

Gekkenhuis

Het was pas zeven uur 's morgens toen ik op de plaats van bestemming aankwam. Bondi Beach Sydney. Een uur later kon ik inchecken en vijf minuten daarna stuiterde ik in mijn bed op een slaapzaal met nog drie stapelbedden.

Drie uur 's middags is een mooie tijd om op te staan. Boodschappen doen maar, want uiteten laat je hier wel uit je hoofd en er is zo'n mooie schone keuken hier (not). Ik loop flabbergasted rond; wat een luxe! Het lijkt Nederland wel! Waar ben ik terechtgekomen? Dit wordt geen reizen, dit wordt vakantie! Na wat internetten (jemig, snel hier) en rondneuzen terug naar de jeugherberg.

Het was mij al opgevallen, maar hier des te meer: ik val uit de toon en niet zo'n beetje ook! Dat de gemiddelde leeftijd minstens tien jaar lager ligt a la, maar allemaal dure (heup-) spijkerbroeken, flashy surfshirts, coole gympen, sjieke schoenen, veel make-up, goedgeknipte koppies en la-ding-en mobiele telefoons. Daar sta ik dan in mijn broek met afritsbare pijpen, mijn eeuwige rode t-shirt, zonder make-up, met pleeborstel kapsel. Oke, op mijn nieuwe teva's (die sandalen die jullie ook allemaal zo graag willen), dat wel. 'T is wel even wennen moet ik toegeven.

Rond etenstijd is het een drukte van belang. Om de beurt trekt iedereen zijn of haar voedselvoorraad uit de krat in de koelkasten wodt er gekookt. Pesto-pasta is ver uit favoriet. Het wordt nog drukker, uitgaanskleding, opgedirkte dames, gestreken overhemden en gladgeschoren heren. Verrek, da's waar het is vijrdag en aangezien de meesten door de week werken is hun weekend nu begonnen en dat moet gevierd worden natuurlijk. Meewarig wordt ik aangekeken. 'Are you jetlagging?' Ja, dat kun je wel zeggen.

'It's a madhouse', zegt een van die gasten als de eerste meute naar de pub is vertrokken. 'But it's a fun madhouse'. Wat je zegt, maar laat mij nog maar even bijkomen van en in deze nieuwe wereld. Ik ben nog een beetje moe van de vorige wereld; emotioneel moe.

Stad aan zee

Officieel de eerste herfstdag op het Noordelijke halfrond betekent hier de eerste lentedag. De combinatie van een mooie datum en het gehoor willen geven aan mijn op Calvinistische leest geschoeide ik-moet-wat-doen-anders-verdien-ik-dit-niet gevoel, toog ik vol goede moed op weg naar het centrum.

Met stip op een stond natuurlijk The Opera House. Met het ontstellende gemak van zonder gezeur, tegen een vast bedrag, snel en op tijd in en uit een airco gekoelde bus stappen, was ik in no time in hartje Sydney. Onwennig stond ik tegen het Dali beeld van The Persistence of Memory (hoe toevallig) aan te gapen. Dit wazige gedrag wordt door passerende personen geinterpreteerd als of ik op de foto wil, maar het niet durf te vragen. Voordat ik er goed en wel erg in heb, sta ik voor het standbeeld en klikken mijn camera's. Wat een vriendelijkheid weer.

Niet veel later loop ik langs de drukbezette terrassen van Circular Quay. Ziet er gezellig uit! Dit bevalt mij wel. En ja, daar om de hoek ligt The Opera House in het prille lentezonnetje te stralen. En inderdaad, eenvoudige tegels, maar toch wat grof voor in je badkamer. Gebroken wit en het geheel in het model gebaseerd op de geschubde manier van groeien van een palmboom.

88Tegenover ligt de brug, model Kleerhanger (the old coathanger) zoals ze hier zeggen. Voor een rechtgeaarde Hollander an sich weinig spannends aan, want het is min of meer hetzelfde model als de Brienennoordbrug, de Alblasserdamse brug en in Zeeland (op weg naar mijn Koen(e) ridder in Kruiningen) heb ik er recentelijk ook een gezien. Desalnietteplus: het ligt er schitterend bij en ik besefte mij weer eens te meer wat een bevoorrecht mens ik ben. Zomaar op een willekeurige zaterdag in september in Sydney aan de mooiste natuurlijke haven aan zee staan. Een nieuw seizoen breekt aan, een nieuw continent heet mij welkom; biedt zich aan. Ja, ik mag het aannemen, accepteren, verdiend of niet, het doet er hier helemaal niet toe. Als je maar geniet. Langzamerhand krijg ik er vertrouwen in en besluit ik mij er aan over te geven. Hoe onmogelijk voor mij om deze combinatie te weerstaan: een Stad aan Zee.

Foto's

Australie, Sydney: foto0001.jpg Australie, Sydney: foto0002.jpg Australie, Sydney: foto0003.jpg Australie, Sydney: foto0004.jpg Australie, Sydney: foto0005.jpg
Australie, Sydney: foto0006.jpg Australie, Sydney: foto0007.jpg Australie, Sydney: foto0008.jpg Australie, Sydney: foto0009.jpg Australie, Sydney: foto0010.jpg
Australie, Sydney: foto0011.jpg Australie, Sydney: foto0012.jpg Australie, Sydney: foto0013.jpg Australie, Sydney: foto0014.jpg Australie, Sydney: foto0015.jpg
Australie, Sydney: foto0016.jpg Australie, Sydney: foto0017.jpg Australie, Sydney: foto0018.jpg Australie, Sydney: foto0019.jpg Australie, Sydney: foto0020.jpg
Australie, Sydney: foto0021.jpg Australie, Sydney: foto0022.jpg Australie, Sydney: foto0023.jpg Australie, Sydney: foto0024.jpg Australie, Sydney: foto0025.jpg
Australie, Sydney: foto0026.jpg Australie, Sydney: foto0027.jpg Australie, Sydney: foto0028.jpg