De wereldreis van Jackie Turbo
Reisinfo over Phnom Penh, Cambodja

Bezocht16-Jan-2002 tot 20-Jan-2002
 23-Jan-2002 tot 25-Jan-2002
Laatste update  18-Mrt-2002

Indruk
Een mooie provinciestad met onmiskenbare Franse invloeden. Enerzijds brede geasfalteerde avenues waarover het verkeer scheurt, terwijl twee straten er achter de kinderen in de bagger van de onverharde straat voetballen. Vriendelijke en gemoedelijk sfeer; alsof er nooit iets gebeurd is en het leven altijd zo goed is geweest.

Lunch
Foreign Correspondents' Club; heerlijk eten ('ietsje' prijziger), heerlijke grote leren stoelen van waaruit je een geweldig mooi overzicht over de rivier hebt. Aan de achterzijde kijk je uit over het national museum. Rendez-Vous; eindelijk na vier maanden weer echte mayonaise! Op de hoek van de straat met ook weer uitzicht op de rivier. De tosti met friet en mayo vond ik op mijn vingers bij op te eten. Cappucino is hier ook goed en het is ook weer een fantastische plaats om te zitten en te genieten, te lezen, te schrijven en om mensen te kijken. French Bakery; vlakbij Tat guesthouse; zeer smakelijke quiches en pain au chocolat. Het enige nadeel is dat het binnen is, maar wel koel en dat doet aan de smaak verder weinig af. In het Tat guesthouse; heeft een heerlijk terras boven en is het ook goed uit te houden ook al mis je het frisse rivierbriesje.

Diner
Chaay Heng restaurant; je wordt meteen 'overvallen' door biermeisjes die ieder een biermerk vertegenwoordigen en vragen of je dat wilt drinken. Daarna kun je rustig bestellen. Drukke tent, maar wel uitzicht over een van de drukste straten van Phnom Penh. Tat guesthouse; heeft erg goede rijst- en noodle happen in grote hoeveelheden.

Vervoer
Met de boot vanuit Siem Reap gekomen (US$ 23; van Phnom Penh is het trouwens US$ 22). Met 'auto van de zaak' van TAT guesthouse naar guesthouse gereden. In de stad achterop brommertje. Voor een korte afstand betaalde ik 1000 riel (ongeveer 60 cent) en voor langere afstanden 1500. Verder ook veel gelopen. Voor een rondrit (inclusief wachttijd) langs Tuol Sleng museum, de Killing Fields en de Russische markt betaalde ik US$ 4. Vanuit Phnom Penh ben ik met de boot naar Chau Doc (Vietnam) vertrokken. Kosten: US$15 en deze reis duurde ongeveer 5 a 6 uur.

Weer
Het bekende liedje: 's morgens en 's avonds lekker,maar tussen 12 en 4 bloedje heet.

Bezocht
Royal Palace en de Silver Pagoda; erg mooi en lijkt ook wel veel op die in Bangkok. Helaas mag je binnen in de pagoda niet fotograferen. Entree: US$ 2 met nog eens US$2 voor je camera. National museum; hier staan dus de mooiste stukken uit de tempels van Ankor! Dat vond ik het mooiste om te zien. Het museum is niet zo groot. Entree is US$2. Tussen tien en twintig over zes 's avonds vliegen alle vleermuizen die overdag aan het dak van het museum hangen uit. Je weet niet wat je ziet; duizenden en nog eens duizenden vleermuizen die uitvliegen over de rivier. Je ruikt ze zelfs! Absoluut de moeite waard om even te gaan kijken in de schemer. Tuol Sleng Museum; weinig geschreven informatie maar de beelden spreken voor zich. De gruwelijkheden van Pol Pot en zijn Kmer Rouge zijn erger dan je kunt bedenken. Killing Fields of Choeung Ek; de pagoda met de doodshoofden, botten en kleding is het meest indrukwekkend. Het blijft luguber om over resten kleding en botten langs de massagraven te lopen. De mensen zonder hoofd waren de kinderen die mensen moesten vermoorden (executioners). Ze waren geselecteerd op wreedheid. Na verloop van tijd werden ze zelf vermoord om het geheel geheim te houden. Als bewijs moesten de nieuwe executioners dan het hoofd van de oude meenemen. En dan te bedenken dat we het hier over kinderen hebben... Voormalige ambassade van de USA; is nu het onderkomen voor het ministerie van landbouw en het departement van visserij. Leuk om te zien omdt je dan in het echt ziet waar de helicopters landen waarmee de Amerikanen het land uit vluchtten (zie film: The Killing Fields). Wat Phnom; niet de mooiste wat die ik ooit gezien heb, maar het is leuk om te zien. Je kunt wel foto's nemen in de tempel. Toegang is US$1. zorg dat je er op het hele uur bent en sta dan beneden aan de zuidkant; dan hoor je de muziek. Psar Thmei (new market); het art deco gebouw zelf vond ik het mooist van deze hele markt. Het is er lekker rondlopen ook al probeert echt iedereen alles aan je te verkopen. Psar o Russei; voor als je van echt nep-antiek houdt. Veel buitenlanders die hier hun souveniers inslaan (onderhandelen dus) Psar Tuol Pong (Russische markt); de markt waar je het rustigst kunt rondlopen. Heerlijk! Psar Char (old market); voor als je echt met je voeten in de visresten en bagger wilt staan; heeft zeker ook zijn charme.

Geld
Traveller cheques kun je het beste wisselen bij de Foreign Trade bank. Deze ligt op de hoek van Phlauv 53 en 110 ten noorden van de Psar Thmei (new market). Hier betaal je nl maar 1% commissie en bij de andere banken 2%.

Overnachting
TAT Guesthouse; ligt naast Narin guesthouse; zeer vriendelijke mensen en je voelt je er meteen thuis. Kamer met gemeenschappelijke badkamer: US$ 3 per nacht. Aan het meer liggen ook een aantal guesthouses; hier betaal je een dollar minder en schijnt ook goed te zijn. Ik zat zelf liever in het centrum.

Overige
Visum voor Cambodja heb ik Thailand gekocht. Prijs: 1000 baht (100 baht is bijna zes gulden) en 1 pasfoto. Duurt 1 dag. London book store; is erg duur (US$ 4 per boek) maar lekker om rond te neuzen. Internet; in dezelfe straat als de London bookstore, zit op nr 21 Royal Web. Hier betaal je US$1 per uur (waar de meesten nog US$ 1,5 vragen). De moeite dus om even heen te lopen. Monument books heeft een vestiging op de Norodom boulevard om de hoek bij de London bookstore. Is helemaal duur, maar heeft heel veel plaatjesboeken. Fles water kost 500 riel, maar om de hoek op de Preah Sihanouk Boulevard, het tweede winkeltje na Chaay Heng restaurant vroeg slechts 400; koopje.